|
Янгиликлар
(10.02.2010 01:50:39) | (74 марта ўқилди)
Подшоҳлардан бири Мажнуннинг ишқ кўйида дали девона бўлиб, чўлларда сарсон кезишидан Лайлига кўп қизиқар эди. Лайлини топиб, ҳузурига келтиришларини буюрди. Лайлини шоҳ ҳузурига келтирдилар. Подшоҳ Лайлига разм соларкан қорачадан келган, сиртдан оддий канизакдан фарқи йўқ бир оддий қизни кўрди. Шунда у Лайлига қараб:
- Мажнунни ишқинг-ла девона қилиб, тоғларда, чўлларда сарсон этган Лайли сенмисан? Ажабо, гўзалликда сени бошқалардан ҳеч бир ортиқ жойинг йўқ. Оддий бир аёлдан ҳам фарқинг билинмайди. Шундай экан, қандай қилиб Мажнун кўйингда девона бўлди?
Лайли ҳеч иккиланмай жавоб берди:
- Подшоҳим, бошқа гапирманг. Чунки сиз Мажнун эмассиз. Мендаги гўзалликларни кўра олишингиз учун сизга Мажнуннинг кўзлари керак бўлур,– деди.
Подшоҳ бу мантиқли сўзлар қаршисида таслим бўлиб, сукутда қолди.
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 5 / 5
(22.01.2010 17:21:24) | (72 марта ўқилди)
Ер юзидаги бутун жонзотларга ҳукмронлик қилган Ҳазрати Сулаймоннинг Ямандаги саройига, тушга яқин бир одам ҳовлиқиб келди. Соқчиларга шахсий масала юзасидан Ҳазрат Сулаймонни кўриши лозимлигини айтиб дарҳол ичкарига кирди. Сулаймон қўрқувдан титраб, ранги оқариб кетган одамдан сўради:
- Тинчликми нима гап? Нега бунчалик ваҳимага тушдинг?
Нима дардинг бўлса, айт менга...
Одам ҳовлиқиб:
- Бугун саҳарлаб Азроилни кўрдим. Менга қўрқинчли бир қараш қилди-да, кейин узоқлашди. Тушундимки, у менинг жонимни олишга қарор қилган...
- Тушунарли. Нима қилишимни истайсан?
Одам ёлворди:
- Эй, жонларнинг қўриқчиси, мазлумларни ҳимоя қилувчи Сулаймон... Сен ҳамма нарсага муқтадирсан. Қуш, бўри, тоғ, тош, сенинг амрингда. Шамолга буюр. Мени бу ердан Ҳиндистонга олиб кетсин... Шунда Азроил мени топа олмайди. Мен эса жонимни сақлаб қолган бўламан. Мадад сендан...
Сулаймон, одамнинг ҳолига ачинди. Шамолни чақирди: “Бу одамни дарҳол олиб Ҳиндистонга элтиб қўй...” амрини берди...
Шамол зудлик билан одамни олиб Ҳиндистондаги узоқ бир оролга этиб ташлади. Эртаси куни Ҳазрати Сулаймон мажлис қилиб, ҳамма келганлар билан танишиб чиқди. Бир пайт Азроилнинг ҳам йиғинда ўтирганига кўзи тушди. Уни ёнига чақириб:
- Эй Азроил... Кеча у одамга нега дарғазаб қарадинг? Жонини олсанг олардинг, нега уни бунча қўрқитдинг? – деди.
Азроил жавоб берди:
- Эй, дунёнинг улуғ султони.. Мен у одамга ғазаб билан, қаҳр билан қарамадим, ҳайрат билан боқдим. У янглиш буюрди деган ваҳм қамради. Уни бу ерда кўриб шоширдим. Чунки Тангри менга буюрган эдики: “Боргин, бу оқшом у одамнинг жонини Ҳиндистонда ол” деганди... Уни кўриб, бу одамнинг юз қаноти бўлса ҳам, бу оқшом Ҳиндистонда бўла олмайди, бу қандай бўлди деб ҳайратга тушдим... Унга бундай қарашимнинг сабаби шу эди. Ҳақиқий ҳайрат шуки, кеча оқшом мен у одамни Ҳиндистоннинг фалон оролида жонини олдим!
Мавлоно сўрайди:
- Кимдан қочамиз, ўзимизданми? Бу хомхаёл... Кимдан қочиб қутуламиз... Тангриданми? Қандай гуноҳ... Дунё Тангридан ғофил бўлмоқда... Дунё, пул, аёл, кийим-кечак – тижорат эмасдир. Буни билиб ол...
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 0 / 5
(10.11.2009 15:35:34) | (91 марта ўқилди)
Дардини берган, давосини ҳам беради, дейди доно халқимиз. Юртимизнинг гўзал табиати-ю, тоғу-тошларида униб чиққувчи гиёҳлари, фарҳбахш ҳавоси-ю, она сутидай покиза сувларининг ўзи дунёда мавжуд бўлган ҳар қандай дардга даво бўлади. Шу туфайли бўлса керак, дунёга донғи кетган табиблар, илму-фан гавҳардонини билим инжуларига тўлдирган мутафаккирларнинг аксарияти бизнинг ватандошларимиздир. Улар орасида энг машҳури эса, шубҳасиз, буюк бобомиз Абу Али ибн Синодир.
Қувғинликдаги умр.
Абу Али ал-Хусайн бин Абдуллоҳ Бухорий 980-йилда Бухоро яқинидаги Афшона қишлоғида таваллуд топган. Илм-фанга чанқоқ болакай 10 ёшидаёқ Қуръонни ёд олган. 12 ёшида фиқҳ мактабига борган Ҳусайн 14 ёшига қадар самарқандлик табиб Абу Абдуллоҳ Нотилий қўлида тиб илмини ўрганади. Сўнг эса мустақил таълим олишда давом этади. 16 ёшида Сомонийлардан амир Нуҳ ибн Мансурни даволаган Ҳусайн сарой кутубхонасига киришга руҳсат олади ва 17 ёшига қадар барча китобларни ўқиб чиқиб, ўз соҳасининг улкан мутахассисига айланади.
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 0 / 5
(14.09.2009 00:05:00) | (142 марта ўқилди)
Ушбу кичик ҳикояларни 5 ва 6- синфларда ўқийдиган сингилларимиз илк марта турк тилидан таржима қилмоқдалар. Ва бу илк меҳнатларини юртдошларимиз билан баҳам кўриш ниятида сайтнинг адабиёт бўлимига юбормоқдамиз.
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 5 / 5
(01.09.2009 00:00:00) | (99 марта ўқилди)
Кел, кўнглим, азм айла боқий дунёга,
Ким фоний дунёда қолар, ёронлар?!
Бу дунё мулкинда Мулки Мавлога,
Не куфрдир, мункир бўлар, ёронлар.
Ким қолар ўлмасдан, ажал етган сўнг,
Қўймаслар кезмоққа, яқо тутган сўнг,
Ийсо билан Маҳдий келиб етган сўнг,
Исрофил бир сайҳа қилар, ёронлар.
Ҳақнинг қудратига боқсин кўзларинг,
Юзлари чўл қолар тоғу тузларнинг,
Учарнинг, юрарнинг, тили сўзларнинг,
Азроил жонини олар, ёронлар.
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 5 / 5
(27.08.2009 13:00:00) | (104 марта ўқилди)
Кеч, кўнгил, дунёдан, айлама ҳавас,
Фонийдир, ҳеч кимга поёни бўлмас!
Жон қуши булбулдир, танинг – бир қафас,
Бир кун учар, доим тургони бўлмас.
Бир нечани шоҳлик билан шод этиб,
Шаҳриёр деб, алам ичра ёд этиб,
Ажалнинг дастидан бир кун дод этиб,
Кетдилар бариси, юргони бўлмас.
Инсу жинга шоҳлик этган Сулаймон,
Жамшиду Искандар, қани Нуширвон?
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 5 / 5
(21.08.2009 01:00:00) | (138 марта ўқилди)
Энди билдим замонанинг озганин,
Ёмонлар яхшидан қоча бошлади.
Қайтиб баднасллар аслзодадан,
Писанд этмай, тўрга кеча бошлади.
Риё бўлди кўпнинг қилган намози,
Тангри ҳеч биридан бўлмади рози,
Пайғамбар ўрнида ўтирган қози,
Пора учун қўлин оча бошлади.
Шоҳларда қолмади ҳукми адолат,
Бир пул учун муфтий берар ривоят,
Бил, бу ишлар – нишонаи қиёмат,
Золимлар тавбасиз ўта бошлади.
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 5 / 5
(15.08.2009 02:40:00) | (82 марта ўқилди)
Сенингдек Қодирдан тилак тиларман,
Раҳм айлабон, ёмғир ёғдир, Султоним!
Ғарибман, ғамгинман, нолиш айларман,
Раҳм айлабон, ёмғир ёғдир, Султоним!
Қодир Аллоҳ, тўккил нусрат борони,
Экиннинг ҳамдасти, ернинг ёрони,
Еру кўкнинг, Аршу Курснинг Субҳони,
Раҳм айлабон, ёмғир ёғдир, Султоним!
Булбуллар маст бўлсин, олам эврилсин,
Қайғулар дафъ бўлсин, ғамлар соврилсин,
Нўширвон давридек жаҳон яйрасин,
Раҳм айлабон, ёмғир ёғдир, Султоним!
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 5 / 5
(08.07.2009 15:27:34) | (148 марта ўқилди)
G’asson Kanafaniy
Muallif haqida: Falastinlik mashhur yozuvchi, dramaturg, adabiy tanqidchi hamda jamoat arbobi (1936 - 1972). Akka shahrida tavallud topgan. 1972-yil 36 yoshida Beyrutda ro’y bergan portlash oqibatida halok bo’lgan. Falastin Qarshilik Harakati faol ishtirokchisi. Falastinning “Al-Xadaf” jurnaliga bosh muharrirlik qilgan. “Lotos” mukofoti (o’limidan so’ng) hamda Butunjahon jurnalistlar federatsiyasi diplomi bilan taqdirlangan. To’rtta hikoyalar to’plami, to’rt qissa, ikki adabiy monografiya hamda uchta tugallanmagan asar muallifi. Kanafaniyning “Sizga nima qoldi?” (1966) qissasi asosida Suriyada badiiy film suratga olingan.
Isroil askarlari Ramla – Quddus yo’lining har ikki tomoniga bizni ikki qator qilib saflashgach, “Qo’llar ko’tarilsin!” deya buyruq berishdi. Onam meni quyoshning jazirama nurlaridan saqlash uchun kiyimlari orasiga olayotganini ulardan biri sezib qoldi va nega safdan chiqding, deya o’shqirib, meni sertuproq yo’lning o’rtasiga chiqarib qo’ydi. So’ng qo’llarimni ko’targan holda bir oyoqda turishimni buyurdi.
O’shanda yoshim to’qqizda edi. To’rt soat oldin Isroilliklar Ramlaga qanday kirib kelganlarini ko’rdim. Askarlarning qay tarzda darhol talon-taroj qilishga o’tganlarining guvohi bo’ldim. Ular hatto kampir va qizchalarning zeb-ziynatlarigacha yulib olishdi. Bosqinchilar orasida yuzlari oftobda qoraygan ayollar ham bor edi, ular bosqinda yanada g’ayratliroq ishtirok etishdi.
Onam menga qarab ovoz chiqarmay yig’lardi. Men esa unga, hammasi joyida, quyosh ham uncha qizdirmayapti, deb aytishni rosayam xohladim.[/align]
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Бўлим: Танлов
- Баҳо: 5 / 5
(07.07.2009 14:15:05) | (124 марта ўқилди)
Bismilloh deb bayon aylay hikmat aytib,
Toliblarg’a durru gavhar sochtim mano.
Riyozatni qottig’ tortib, qonlar yutub,
Men daftari soniy so’zin ochtim mano.
So’zni aydim harkim bo’lsa diydor talab,
Jonni jong’a payvand qilib, ragni ulab,
G’arib, yetim, faqirlarni ko’nglin siylab,
Ko’ngli butun xaloyiqdin qochtim mano.
Qayda ko’rsang, ko’ngli sinuq marham bo’lg’il,
Andog’ mazlum yo’lda qolsa, hamdam bo’lg’il.
Ro’zi mahshar dargogiga mahram bo’lg’il,
Movumanlik xaloyiqdin qochtin mano.
G’arib, faqir, yetimlarni R a s u l so’rdi,
O’shal tuni Me’roj chiqib diydor ko’rdi,
Qaytib tushub g’arib, faqir holing so’rdi,
G’ariblarni izin izlab tushtum mano.
- Мавзу: Бадиий адабиёт
- Баҳо: 5 / 5
|
Фойдаланувчилар
 Хуш келибсиз Аноним
 Аъзолар:
 Охирги аъзо: Fargoniy
 Жами аъзолар: 733
Ҳозир сайтда 2 киши онлайн
Кўп ўқилганлар
RSS
Сайтда излаш
|
Мақолалар