http://www.uzislam.com/ UzIslam.Com uz-uz Wed, 20 Aug 2008 00:58:02 GMT 1440 CPG-Nuke Dragonfly UzIslam.Com News http://cyber.law.harvard.edu/rss/rss.html http://www.uzislam.com/images/uzislam-logo_v3.jpg http://www.uzislam.com/ http://www.uzislam.com/News/article/sid=430.html Мани отим бевафодур, магар санга вафолиман, Яна манга юз жафодур, магар санга жафолиман. * * * Ундан ёмон киши йўқ, ким агар дилозор эрур, Ундан ёмони ҳам йўқки, агар дил озор эрур. * * * Оразини олманинг олидек сиз ол деманг, Бода бирла беҳушу барчасини бол деманг. Wed, 20 Aug 2008 00:58:02 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=429.html Tavbada sobit bo’l! "Tavba" so‘zi lug‘atda "qaytmoq" ma’nosini anglatadi. "Tavba qildi" deganda kishining nimadandir qaytishi tushuniladi. Shar’iy istilohda esa «tavba» dinimiz man etgan narsalardan qaytib, buyurgan amallarni ado etishdir. Tavbaning avvali va nihoyasi bor. Tavbaning avvali katta va kichik gunohlardan, noo‘rin shubha-gumonlardan, o‘zicha «tavbada sodiqman», deya o‘ylashdan va qalbiga o‘rnashgan qutqulardan tavba qilishdir. Tavbaning nihoyasi esa, hatto bir zum Allohning zikridan g‘ofil bo‘lsa tavba qilmoqdir. Komillikka erishganlar e’tiborida kimki bir onlik g‘aflatning gunohligini e’tirof etsa, tavbasi sahih bo‘ladi. Chunki Odam alayhissalom gunohini e’tirof etib, pushaymon bo‘lganini Alloh taolo bizga xabar berdi. Ulamolar: «Gunohni tamoman tark qilish va gunohga boshqa qaytmaslikka jazm etish tavbaning shartlaridandir», deganlar. Tavba bilan bandaning gunohi mag‘firat etiladi. Tue, 19 Aug 2008 18:00:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=428.html Bir kishi Hazrat Hakimul Ummat [Mavlono Ashraf Ali Tahanoviy] ga maktub yozib, [ayollarga] nazar tashlash dardiiga giriftor bo'lganidan shikoyat qilibdi. Hakimul Ummat shunday javob beribdi: "Nima, bu nazorat qilib bo'lmaydigan narsami? Nazar tashlash bu ixtiyoriy ish (ya'ni, kishi o'z xohishi bilan qiladi. Hech kim majburlanmaydi). Shu bois, qiyin bo'lsa ham undan saqlanish va nazorat qilish kishining o'z qobiliyati va irodasi doirsidadir. Nima bo'lganda ham, odamlar biror mashaqqat ostida bo'lishni rad etishadi. Lekin jahannamning jazosi qattiq va eng qiyinidir. Men yomon nazar tashlash dardiga giriftor bo'lgan o'sha odamdan so'radim: "Agar ayolning eri seni kuzatayotgan bo'lsa, hanuz o'sha ayolga nazar tashlaysanmi?" U, "Yo'q", dedi. Men unga aytdim: "Allohning qalbingdagi ulug'ligini o'sha erga nisbatan qalbingda bo'lgan ulug'likka hatto qiyoslab ham bo'lmaydi. Alloh taolo har yerda hoziru nozirdir. U bizning holatimizni har doim kuzatib turadi. U har doim bizning razil ishlarimizdan ogohdir. Ammo hanuz bu yo'ldan qaytmaymiz. Biz har lahza Allohning kuzatuvi ostida ekanimizni his qilmaymiz. Agar mana shu his rivojlantirilsa, bu borada gunoh qilishga bizda jasorat qolmaydi". Mavlono Ashraf Ali Tahanoviy, "Malfuzot" Sun, 17 Aug 2008 10:00:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=427.html Бир куни одамлар кўришсаки, ҳазрати Умар (р.а.) сув тўла мешни елкасига олиб ҳарсиллаб келяпти. Юз-кўзидан тинмай тер қуйилади, чарчаганидан оёғини аранг судраб босади. Отасининг аҳволини кўриб қолган ўғли норози бўлиб гапирди: – Нега бундай қилдингиз, ота, ахир сувни биз ташиб келардик-ку! Ҳазрати Умар (р.а.) мешни ерга қўяркан, ўғлига деди: – Қарасам, нафсим жуда ҳаддидан ошиб кетгандай бўлди. Ич-ичимдан ўзимнинг ҳам ҳаддимдан ошиб кетаётганимни сезиб қолдим. Шу боис нафсимни залил қилиб, қийнамоқ учун мешни ортмоқлаб йўлга тушдим. Маломат сабаби Бир гал шундай воқеа юз берди. Навбатдаги фатҳлардан бирида Исломиятга кирган ўлкадан кўплаб мол-мулк ўлжа қилиб келтирилди. Тартибга кўра, ўлжа мол ҳамманинг ўртасида баравар тақсим қилинарди. Шунда қизиқ ҳодиса рўй берди. Кўйлаклик газламалар ҳаммага тенг тақсимланганди-ю аммо у оз бўлгани учун бирорта одам ҳам ўзига кўйлак тиктиролмасди, чунки бир кишининг улуши кўйлакка етмасди. Шунда ҳазрати Умарнинг (р.а.) ўғли Абдуллоҳ бир тадбир топди: – Берилган мато менга кўйлакликка етмайди, озлик қилади. Отамнинг улуши ҳам унинг ўзига камлик қилади. Яхшиси, мен ўзимга тегишли матони отамга ҳадя қилсам, унга кўйлак тикиш учун етаркан. Fri, 15 Aug 2008 13:25:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=426.html Агар тўртинчи ҳижрий ёки ўнинчи милодий асрдаги Ислом олами ва ғарб олами шаҳарларига тезкор назар ташлаб чиқилса, бу икки олам ўртасидаги катта фарқни кўриб ҳайратга тушади киши. Ҳаёт, қувват ва ҳазора билан тўлиб-тошган Ислом олами билан ҳаёт, илм ва ҳазоранинг изи йўқ ғарб оламида кўрилганлар даҳшатга солади. Пофес ва Ромбонинг умумий тарихида қуйидагилар келтирилади: «Англосаксония Англияси еттинчи милодий асрдан ўнинчи асргача бошқа мамлакатлар билан алоқаси йўқ камбағал давлат эди. Унинг манзараси қўрқинчли, кўримсиз бўлиб, уйлари сайқалланмаган (ишлов берилмаган) тошлардан кўтарилиб, лой билан мустаҳкамланарди. Уйларнинг тирқишлари тор бўлиб, яхши ёпилмасди. Отхона ва оғилхоналарда туйнук йўқлигидан мамлакатнинг ягона даромад манбаи бўлган чорва моллари ва от-уловлар такрор-такрор турли касаллик ва ваболардан қириларди. Одамлар ҳам жой ва амният борасида ҳайвонлардан қолишмасди. Масалан, қабила бошлиғи ўз кулбасида оиласи, хизматкорлари ва уларга алоқадор кишилар билан бирга яшарди. Барчалари ўртасида ўчоқ бўлган катта хонада ўлтиришар, шифтдаги мўри яхши очилмаганидан хонани тутун босиб кетарди. Ҳаммалари бир хонтахтада овқатланишар, хўжайин ва унинг яқинлари дастурхоннинг бир томонида ўтиришарди. У пайтларда вилкани билишмасди, қадаҳлар ушлашга ноқулай эди. Дастурхондагилар қадаҳнинг тагини ё қўллари билан ушлаб туришар ёки уни бир кўтаришда бўшатишарди. Кечқурун хўжайин овқатга тўйиб, шаробга бўкиб олгандан кейин ўз хонасига чиқиб кетарди. Сўнг хонтахта ва тахтасупалар кўтарилар ва ушбу хонада йиғилганлар ерда скамейкаларда чўзилишарди. Улар ётаётганда қурол-яроғларини бошларига қўйиб олишарди. Чунки ўғрилар шу қадар журъатли бўлиб қолишгандики, одамлар тўсатдан ашёларини олдириб қўймаслик учун доимо ҳушёр туришлари лозим эди. Мана шу замонларда Оврўпа қуюқ ўрмонлар билан қопланганди. Деҳқончилик борасида анча орқада қолиб кетилганди. Шаҳарлар атрофидаги кўпгина ботқоқлардан ёмон ҳидлар тарқарди. Париж ва Лондондаги уйлар ёғоч ҳамда похол ва қамиш аралаштирилган лойдан қуриларди. Уларда ташқарига очиладиган деразалар ва иситиладиган хоналар бўлмасди. Улар уй жиҳози нима эканини билишмасди. Ерга тўшаладиган похолдан бўлак жиҳозлари ҳам йўқ эди. Тозалик ва покизалик ҳам уларга ёт эди. Ҳайвонларнинг ичак-чавоқлари ва ошхона чиқиндиларини уйларининг олдига ташлашарди. Улардан эса жуда бадбўй ҳидлар тараларди. Эркаклар, аёллар ва болалардан иборат катта бир оила ҳам битта хонада ётарди. Бу хонада кўпинча улар билан бирга уй ҳайвонлари ҳам паноҳ топишарди. Кишиларнинг тўшаклари похол қоплама устидан қилинган жун кигиз бўларди. Кўчаларда на ўзан, на сарой ва на чироқлар бўларди». Wed, 13 Aug 2008 13:20:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=425.html Харнинг иши хардир, дўстлар, Минг мақтасанг, отча бўлмас. Бад аслга амал тегса, Билинг, асл зотча бўлмас. Фоний дунёга инонманг, Олтин-кумушга қувонманг, Кўнгилсизга кўнгил берманг, Бир туққан зурёдча бўлмас. Кўп йўлларни кўрса кўзинг, Ҳар маънидан билсанг ўзинг, Бир нодонга айтган сўзинг Эсиб кетган бодча бўлмас. Mon, 11 Aug 2008 13:00:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=424.html Усмон (р. а.) серпул, савдогар одам эдилар. Табук ғазотида мусулмонларнинг қўшинини тўлиқ қуроллантирган киши мана шу Усмон бўлдилар. Ибни Исҳоқ «Усмон табук жангчиларига шунчалик кўп пул сарфладиларки, ҳеч бир киши у зот баробарида пул сарфлаган эмасдур», деб ёзадилар. Усмон Расулуллоҳни ҳужраларига минг динор пулни олиб келиб сочиб юборганлар, 950 та туя ва 50 та от ҳадя қилиб олиб келганлар. Расулуллоҳ ҳазратлари бундай саховатларини кўриб: «Усмон бу иши билан асло зарар қилгани йўқ», деганлар. Кейин эса: «Кимки ночор аскарни қуроллантирса, унга жаннат насиба бўлади», деб башорат қилдилар. Усмон бу билан ҳам кифояланиб қолмай, балки яҳудийдан Рум қудуғини ҳам сотиб олганлар. Яҳудий унинг сувини сотиб фойдаланарди. Мазкур қудуқнинг ярмини 20 000 танга ва юзта ёш туя баробарига сотиб олдилар. Мусулмонлар ўзларига белгиланган муддатда келиб мазкур қудуқнинг сувидан олиб кета бошладилар. Ҳеч ким яҳудийнинг сувини олмай қўйди. Буни кўриб яҳудий қолган ярмини ҳам жуда арзонга сотиб юборади. Мазкур қудуқнинг ҳаммасини сотиб олганларидан сўнг Усмон мусулмонларга Оллоҳ йўлида ҳадя қилиб юборганлар. Sat, 09 Aug 2008 13:00:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=423.html Azonlab turish yaxshidur, chunki bunday odat insonning sog’,badavlat va donishmand bo’lishiga olib keladi. Aflotun Sir emaski, hamma ham azonlab tura olmaydi. Ruhshunoslar insonlarni bioritmlariga ko’ra „to’rg‘ay“(ertalab bemalol vaqtli uyg’onib, ishga kirishib keta oladi, faollik fazasi tushlikkacha, keyin asta-sekin so’nib boradi) va „boy‘qush“larga (ertalab uyg’ona olmaydi, tushlikkacha ishga kirisha olmaydi, lekin tushlikdan so’ng to deyarli sahargacha unumli harakat qiladigan insonlar) ajratsalar-da, bunday ajratish shartli ravishdadir. O’z tajribamdan kelib chiqgan holda ashaddiy „boyqush“ ham azonlab uyg’onishga moslasha oladi degan xulosaga keldim. Tajribam quydagicha edi. 25 yoshlarimgacha ertalab 9-10 da uyg‘onib, yarim kechasi 1- 2gacha, ba'zilarda sahar 3-4 gacha o’tirar edim. Eng mahsuldor vaqtlarim ham tushlikdan keyngi vaqtlarim edi. Bunday odat, qiladigan ishi ko’p bo’lmagan kishilar uchun yaxshidir balkim, lekin vaqt tazyiqi ostida turganlar uchun juda unumsiz bir odat ekanligini va azonlab turish bilan shaxsiy muvaffaqiyat orasida kuchlik boq’liqlik borligini anglab yetganimdan so’ng, vaqtlik turishga ahd qildim. Uyqudan oldin qo’ng’iroqni soat tonggi 5.00 ga qo’ydim… …Va ertasi kuni tushlikdan sag’al oldin uyg’ondim. Fri, 08 Aug 2008 18:00:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=422.html Ифтихор Ҳазрати Умарнинг (р.а.) халифалик даврида бир минг тўрт юз шаҳар фатҳ этилди, Византия, Эрон, Миср каби ўлкаларнинг халқи мусулмон бўлиш бахтига эришди. Фатҳ этилган бой юртлардан бутун-бутун хазиналар, ғанимат моллар, олтин-кумушлар халифалик пойтахти – Мадинаи мунавварага худди сел каби оқиб келарди. Аммо Ислом оламининг иккинчи халифаси Умар Хотамун-набий Муҳаммад (с.а.в.) васиятларига амал қилиб, камтарона, фақирлардай турмуш кечирар, жуда озига қаноат қилар, аҳли байтини ҳам шунга тарғиб қиларди. Унинг хонадонида ойлаб қозон осилмас, кийимлари йиртилиб, тўзиб кетгунча янги бўлмас, у зот ўз аҳволларига одамларнинг кулиши, масхара қилиши ёки ачинишига парво ҳам қилмасди. Бир куни ҳазрати Умарнинг (р.а.) ўғли отасига шикоят қилиб қолди: – Отажоним, кийим-бошим эскиб, тўзиб кетди. Ошналарим масхара қилиб, «Халифанинг ўғли ҳам шунақа жулдур кийимда юрадими?» деб устимдан кулишяпти. Яна «Отанг мўминлар амири бўлса, Байтул-мол хазинасининг калити унинг қўлида бўлса-ю сенинг серямоқ кўйлакда юришингни қара, ё даданг ёмон кўрадими?» дейишяпти. Мана ҳайит келяпти, бирорта янги кийим олиб беринг. Thu, 07 Aug 2008 13:00:00 GMT http://www.uzislam.com/News/article/sid=421.html Ислом давридан аввал бирон жамиятда аёлнинг ҳеч қандай ижтимоий мавқеи тан олинмас эди. У фақатгина, олиб сотиладиган товар кўринишида эди. Агар аёл ўз отаси уйидан кетса, ўз эркинлигини бутунлай йўқотар эди. У ҳеч бир масала юзасидан ўз фикрини билдира олмас эди. Баъзи ҳалқларда аёлнинг эри вафот қилса, у эрининг бирор қариндошини ҳотини бўлиши керак эди. У ҳаттоки ота-онасининг уйига қайта олмас эди, чунки у, ўз эри оиласининг ажралмас қисми ҳисобланар эди. Табиийки, унга ҳеч қандай ҳурмат ҳақида гап бўлиши мумкин эмас эди. Умар Қаҳҳали ёзадики: “Форсларда аёл бутунлай эрининг мулкида эди, у ўз хоҳишига кўра уни ўлимга ёки ҳаётга маҳкум қила олар эди.”[1] Юнонлар қадимда энг илғор ҳалқлардан бўлсаларда, уларнинг маданият ёдгорликлари гувоҳлик беришича; уларда аёлнинг мавқеи жуда ҳам паст эди. Бу ҳақда Исломдаги машҳур имом Абул-Аъла ал-Мавдудий ёзади: “Аёл юнон жамиятида ҳеч қандай мустаҳкам ижтимоий мавқега эга эмас эди. Юнон афсоналарига мувофиқ Пандора исмли аёл, одамзоднинг барча бало ва офатларининг манбаси ҳисобланарди”. Tue, 05 Aug 2008 08:00:00 GMT