O'ttizinchi gunohi kabira

(07.02.2010 10:00:00) | (5 марта ўқилди)
Yetim molini yeyish va unga zulm qilish

Alloh taolo shunday deydi:
«Etimlarning mollarini zulm yo'li bilan eydigan kimsalar hech shak-shubhasiz, qorinlariga olovni egan bo'lurlar. Va, albatta, do'zaxga kirajaklar!» (Niso surasi, 10).

Etimlarning mollarini nohaq eydigan kimsalar aslida olov egan bo'lib, qiyomat kuni qorinlarida alangalanib turadi.

Suddiy rahmatullohi alayh aytganlar: «Etim molini zulm yo'li bilan eydigan kimsa qiyomat kunida qayta tirilganida, olov alangasi uning og'zi, burni, quloq va ko'zlaridan chiqib turadi. Uni ko'rgan har bir odam u etim molini eganini darhol bilib oladi».

Alloh taolo etim moli haqida:
«U mollarni isrof qilib va (egalari) katta bo'lib qolmasin, deb shoshilib eb qo'ymanglar. (Etimni o'z qaramog'iga olgan) kishi agar boy bo'lsa, (etimning molidan) parhez qilsin, kambag'al bo'lsa, yaxshilik bilan (ya'ni, qilgan xizmatiga yarasha) olib esin» (Niso surasi, 6).
Ulamolar: «Yaxshilikdan ortiqchasini eyish harom bo'ladi», deyishgan. Ibn Javziy o'z tafsirlarida yaxshilik bilan eyish haqidagi to'rt xil qarashni keltirganlar:
1. Qarz hisobida olish.
2. Isrof qilmasdan ehtiyojiga yarasha olib eyish.
3. Yetim uchun qilgan xizmatiga yarasha olish.
4. Zarur bo'lib qolganda olib, imkoni bo'lganda qaytarish, agar imkoni bo'lmasa qaytarmay qo'yaveradi.

INSONLARNI NECHUN SEVAMIZ?

(05.02.2010 10:00:00) | (11 марта ўқилди)
Insonlar Hazrati Odam alayhissalomdan tarqalgan birodarlarimiz bo‘lgani uchun ularni sevamiz. Hammani yaxshi ko‘ramiz... «Bu ham mening Odam odamalayhissalom Otamdan tarqalgan bir avlod», deb sevamiz. Shu sababdan ularning to‘g‘ri yo‘lga kelishini xohlaymiz. Kufrda qolmasligini istaymiz. Nafsiga qul bo‘lmasligini istaymiz... Shuning uchun, kechiruvchan bo‘lib, muhabbat bilan, sabr bilan insonlarga xizmat qilamiz: hech bir insonni ayirmaymiz, hech bir millatni ayirmaymiz, hech bir suhbatdoshni past ko‘rmaymiz... Qarabsizki, bir g‘ayri muslim musulmon bo‘libdi! Avstraliyada, menga ixvon (do‘st, og‘ayni) bo‘lmoq niyatida bir rum oldimizga keldi. Zikr vazifasini olib, tariqatga kirdi, alhamdulilloh, ko‘pgina birodarlarimizdan ko‘ra yaxshiroq ishlar qildi... Braziliyalik birovi kelib, intisob etdi... Armani musulmon bo‘lishi mumkin, bulg‘or musulmon bo‘lishi mumkin. Tag‘in boshqa birovi musulmon bo‘lishi mumkin. Musulmon bo‘lishi uchun ham urinmog‘imiz shart. Chunki uning boshqa bir yo‘li yo‘q... Ingliz musulmon bo‘lgay, mutasavvif bo‘lgay. Olmon musulmon bo‘lgay. Bunga misollar ko‘p. Shuning uchun bizning usulimiz juda keng bir usul. Bir-birlarimizga birodar, qarindosh bo‘lishimiz kerak edi. Buni hatlab, buni chetlab o‘tyapmiz.

Qalb kasalliklarini davolashdagi yo‘l (1)

(03.02.2010 10:55:00) | (18 марта ўқилди)
Qalb kasalliklarini davolashdagi yo‘l – shahvatlarga ergashishni tark qilish
ekaniga shar’iy dalillar va qalb ko‘zi ochiq kishilardan naql qilingan dalillar
bayoni


Bilingki, agar yuqorida zikr qilgan narsalarimiz to‘g‘risida e’tibor nazari bilan fikr
qilsangiz, qalb ko‘zlaringiz ochiladi. Yana siz uchun qalblarning illati, kasalliklari, ilm va ishonch nuri bilan uning davolari ham zohir bo‘ladi. E’tibor bilan fikr qila olmasangiz, o‘rganish va taqlid qilishga haqli kishiga taqlid qilish yo‘liga ko‘ra ishonishingiz va tasdiq qilishingiz lozim. Chunki ilm uchun daraja, ya’ni yuksalish bo‘lgani kabi iymon uchun ham daraja, ya’ni yuksalish bordir. Ilm iymondan keyin hosil bo‘ladi. Alloh taolo aytadi:

«Alloh sizlardan iymon keltirgan va ilm ato etilgan zotlarni (baland) daraja-
martabalarga ko‘tarur» (Mujodala surasi, 11-oyat).

Qaysi bir inson shahvatlarga xilof qilish Alloh azza va jallaga eltuvchi yo‘l ekanini tasdiq qilsa-yu, uning sababi va sirini bilmasa ham, u iymon keltirgan kishilardandir. Agar yuqorida zikri kelgan shahvat yordamchilaridan xabardor bo‘lsa, u ilm ato qilingan zotlardandir. Har ikkisiga ham Alloh taolo jannatni va’da qilgan.

РАСУЛУЛЛОҲ СОЛЛАЛЛОҲУ АЛАЙҲИ ВАСАЛЛАМНИНГ ҚИРОАТЛАРИ

(01.02.2010 10:00:00) | (21 марта ўқилди)
БУ БОБДА РАСУЛУЛЛОҲ СОЛЛАЛЛОҲУ АЛАЙҲИ ВАСАЛЛАМНИНГ ҚИРОАТЛАРИ ҲАҚИДА БАЁН ҚИЛИНАДИ

Яъни, Жаноби Расулуллоҳнинг Қуръони карим тиловатлари қандай эди, шу хусусда зикр этилади.

240. Йаъло розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Умму Салама розияллоҳу анҳодан Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам қироатлари ҳақида савол қилинди. Онамиз розияллоҳу анҳо дедилар: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам қироатлари ҳарф-ҳарф очиқ ва равшан бўлар эди.

Шархловчилар айтадилар: Онамиз ўзлари Сарвари коинот соллаллоҳу алайҳи васаллам ўқиганларидек ўқиб бердилар. Яъни ҳарфан-ҳарфан забоний тушунтириб бердилар.

241. Қатода дедилар: Мен Анас розиёллоҳу анҳудан “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қироатлари қандай эди?” деб савол килдим. Анас розияллоҳу анҳу дедилар: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг қироатлари мадлик бўлар эди(мад – бир ҳарфни чўзиброқ ўқиш) (Яъни, мад қилмоқ зарур бўлган мақомларда мад қилар эдилар. Лекин мад қилишда тажвид қоидасига мувофиқ мад қилинар эди. Зиёда ва кам қилинмас эди. Чунки ҳар нарсанинг ўз миқдори бор. Ундан зиёд ва кам қилиш мазамматлангандир).

ZIKRGA BOSHQA NARSALARNI SHERIK QILMA!

(29.01.2010 10:00:00) | (30 марта ўқилди)
Ulug‘ mutasavviflar murid zikrga qo‘shgan har narsa ozlik va ko‘pligiga ko‘ra sayri sulukning tezligini kamaytirishi va (nafs ustidan. - Tarj) fathni kechiktirishi xususida ham ittifoq qilganlar. Ular yana bunday deyishgan: "Shayx muridiga Allohni til bilan azm - shijoat va kuchli zikr qilishini buyurishi lozim. Muridda bu ko‘nikma hosil bo‘lgach, endi zikr payti til va dil birligiga ahamiyat berishini uqtirish kerak. "Zikr asnosida o‘zingni Rabbing huzurida turgandek tasavvur qil, zikr abadiy tarzda qalbingdan joy olib, zikr tufayli senda bir hol hosil bo‘lgunga qadar, barcha a’zolaring Allohdan g‘ofil qolishlikni qabul etmaydigan tom ma’nodagi zokir bo‘lmaguningcha zikrni tark etma, farzlar va muakkada (ta’kidlangan) sunnatlarni qanday bo‘lsa, shunday bajar (ularga qo‘shimcha qilma. - Tarj.), na Qur’on, na boshqa narsa o‘qish bilan mashg‘ul bo‘lma", deya so‘zlashi lozim.

Shubhasiz, bu Haq taoloning azamatini tanigan komillarning biridir. Shundan so‘ng muridga tadrijiy tarzda oz-ozdan och qolishini, bekorchi gaplar va uyquni kamaytirishini, insonlardan uzoqlashishni aytmog‘i kerak. Shubhasizki, bu jarayonda tavhid ila mashg‘ul bo‘lishi lozim, yo‘qsa, tavhid nuridan hosil bo‘lgan hamma narsani ovqatlanish va gaplashish zulmati so‘ndiradi. Bu holat tariqat arkonida o‘rnashgan bir xususdir...

Yigirma to'qqizinchi gunohi kabira

(27.01.2010 10:00:00) | (29 марта ўқилди)
Tarozi, o'lchov va shu kabi narsalardan urib qolish

Alloh taolo aytadi:
«(O'lchov va tarozidan) urib qolguvchi kimsalarga halokat bo'lgay! Ular odamlardan (biron narsani) o'lchab olgan vaqtlarida to'la qilib oladigan, ularga o'lchab yoki tortib bergan vaqtlarida esa kam qilib beradigan kimsalardir» (Mutaffifun surasi, 1-3).

Ya'ni, ular shunday kimsalarki, agar o'zlari boshqalardan biron narsa olishsa, to'liq qilib olishadi, boshqalarga biron narsa sotishsa, urib qolishadi.
Suddiy roziyallohu anhu aytadilar: «Rasululloh sollallohu alayhi vasallam Madinaga kelgan vaqtlarida u erda Abu Juhayna ismli kishi bor edi. Uning ikkita «mikyoli» (o'lchov asbobi) bo'lib, biri bilan odamlarga o'lchab berar, ikkinchisi bilan o'ziga o'lchab olar edi. Shu bois Alloh mazkur oyatni nozil qildi».
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: «Besh ish besh ishga bog'liq». « Rasululloh, biri ikkinchisiga bog'liq bo'lgan besh ish qaysi?» deb so'rashdi. «Qaysi qavm ahdini buzsa, Alloh ularga dushmanlarini hukmron qilib qo'yadi. Alloh nozil etgan narsadan boshqasi bilan hukm qilsa, ularda faqirlik yoyiladi. Fahsh ishlari avj olsa, Alloh ularga o'lat yuboradi, ya'ni o'lim ko'payadi. O'lchov va tarozidan urib qolsa, nabototlar o'smay, bir necha yil qurg'oqchilikka duchor bo'ladilar. Zakot bermasalar, yomg'ir yog'may qo'yadi», dedilar» (Tabaroniy rivoyati).

MUVAFFAQIYATLARNING MA’NAVIY OMILLARI

(25.01.2010 10:00:00) | (35 марта ўқилди)
Muvaffaqiyatning eng muhim omillaridan biri: «Muhabbat, hurmat va go‘zal axloq...» Bu juda muhimdir. Bir-birlarimizni sevgaymiz, o‘zimizdan tashqaridagi insonlarda ham sevgulik bir narsalarni topmoqqa uringaymiz. 1975 yilda men Olmoniyada edim. Mashina olishim kerak edi. Odam bilan go‘zal bir narsalarni gaplashmoqchiman. Do‘kon xo‘jayini qo‘lini uzatdi, marhabo, dedik. Undan mashina olmoqchiman: sotuvchi – u, oluvchi – men... Fikrimga kelib, «Hazrati Odamdan tarqalgan birodarmiz», dedim. Butun insonlar hazrati Odam otaning zuryodlariku!.. Tabassum qilmoq uchun boshqa biron omil topa olmadim u yerda: Hazrati Odamdan tarqalgan aka-uka ekanligimizni gapirdim. Ya’ni:
«Bani Odam a’zoi yakdigarand...»

«Odam farzandlari bir-birlarining uzvidir, qismidir, parchasidir, a’zosidir, bir ota, bir onadandir». Shu jihatdan har bir kishidan sevgulik biror tomonini topmoqqa urinaylik va hurmatda qusur qoldirmaylik... Muhabbatda, hurmatda, go‘zal axloqda, muomalada, xatti-harakatlarda noqis bo‘lmaylik...
G’arbda muhabbat quruq namoyish – xo‘jako‘rsin holidadir, bizda undoq emas. Bizda mehr-muhabbat ichdandir... Bizda muhabbat fidoiylikni maydonga keltiradigan tarzdadir, samimiydir, samimiyatdir. Chunki «Din samimiyatdir» deydilar Payg‘ambar janobimiz. Din samimiyatdir: Allohga nisbatan samimiyat, Rasulullohga nisbatan samimiyat, Qur’oni karimga nisbatan samimiyat, yo‘lboshchiga nisbatan samimiyat, mo‘‘minlarning barchasiga nisbatan samimiyat, xolis niyat saqlamoqdir!.. Rahbar-yo‘lboshchiga nisbatan hurmat, samimiyat, quvlik, yaltoqilik emas. Samimiy bo‘lgan bir ota o‘g‘ilga achchiq ham gapiradi. Do‘st achitib gapirar, dushman kuldirib. Birovni tanqid qilganda sevib, yaxshi ko‘rib tanqid qilsang, u qabul qiladi. Qizishib, baqirib to‘g‘ri bir so‘zni aytsang, eshituvchi qarshilik qiladigan bir sababni topadi, qabul etmaslik uchun biror chora topadi.

Inson o‘z nafsi ayblarini bilib oladigan yo‘l bayoni

(23.01.2010 10:45:00) | (68 марта ўқилди)
Bilingki, Alloh azza va jalla agar bir bandaga yaxshilikni xohlasa, uning ayblarini o‘ziga ko‘rsatib qo‘yadi. Qaysi bir insonning qalb ko‘zi ochiq bo‘lsa, unga o‘z ayblari bilinmay qolmaydi. Agar ayblarini bilsa, uni davolash mumkin bo‘ladi. Lekin insonlarning ko‘plari ayblarini bilishmaydi. Inson birodari ko‘zidagi ozgina kirni ko‘radi-yu, o‘zining o‘zidagi kattaroq cho‘pni ko‘rmaydi.

Kim o‘z ayblarini bilishni xohlasa, uning uchun to‘rtta yo‘l bor: avvalgisi - nafsning aybini ko‘ra oladigan, xufyona ofatlardan xabardor bir shayxning oldida o‘tirishi va uni o‘z nafsiga hokim qilishi hamda harakatlarida uning maslahatiga ergashishi. Bu muridning shayxi va shogirdning ustozi bilan bo‘lgandagi holatidir. Ustoz va shayx unga nafsining ayblarini bildirib qo‘yadi va davosini ham o‘rgatadi. Hozirgi zamonda esa bunday holatning topilishi juda kamyobdir.

Ikkinchisi - rostgo‘y, ayblarni ko‘ra oladigan, diyonatli bir do‘st axtarishi. O’z ahvolotini, ishlarini kuzatib turish uchun uni nafsini kuzatib turuvchi qilib oladi. Do‘st uni o‘zi yoqtirmaydigan yomon xulq va ishlaridan, botiniy va zohiriy ayblaridan ogohlantirib turadi. Din imomlaridan iborat ulug‘ va dono kishilar mana shunday qilishadi.

Тақдирдан қочмоқ

(22.01.2010 16:21:24) | (48 марта ўқилди)
Ер юзидаги бутун жонзотларга ҳукмронлик қилган Ҳазрати Сулаймоннинг Ямандаги саройига, тушга яқин бир одам ҳовлиқиб келди. Соқчиларга шахсий масала юзасидан Ҳазрат Сулаймонни кўриши лозимлигини айтиб дарҳол ичкарига кирди. Сулаймон қўрқувдан титраб, ранги оқариб кетган одамдан сўради:
- Тинчликми нима гап? Нега бунчалик ваҳимага тушдинг?
Нима дардинг бўлса, айт менга...
Одам ҳовлиқиб:
- Бугун саҳарлаб Азроилни кўрдим. Менга қўрқинчли бир қараш қилди-да, кейин узоқлашди. Тушундимки, у менинг жонимни олишга қарор қилган...
- Тушунарли. Нима қилишимни истайсан?
Одам ёлворди:
- Эй, жонларнинг қўриқчиси, мазлумларни ҳимоя қилувчи Сулаймон... Сен ҳамма нарсага муқтадирсан. Қуш, бўри, тоғ, тош, сенинг амрингда. Шамолга буюр. Мени бу ердан Ҳиндистонга олиб кетсин... Шунда Азроил мени топа олмайди. Мен эса жонимни сақлаб қолган бўламан. Мадад сендан...
Сулаймон, одамнинг ҳолига ачинди. Шамолни чақирди: “Бу одамни дарҳол олиб Ҳиндистонга элтиб қўй...” амрини берди...
Шамол зудлик билан одамни олиб Ҳиндистондаги узоқ бир оролга этиб ташлади. Эртаси куни Ҳазрати Сулаймон мажлис қилиб, ҳамма келганлар билан танишиб чиқди. Бир пайт Азроилнинг ҳам йиғинда ўтирганига кўзи тушди. Уни ёнига чақириб:
- Эй Азроил... Кеча у одамга нега дарғазаб қарадинг? Жонини олсанг олардинг, нега уни бунча қўрқитдинг? – деди.
Азроил жавоб берди:
- Эй, дунёнинг улуғ султони.. Мен у одамга ғазаб билан, қаҳр билан қарамадим, ҳайрат билан боқдим. У янглиш буюрди деган ваҳм қамради. Уни бу ерда кўриб шоширдим. Чунки Тангри менга буюрган эдики: “Боргин, бу оқшом у одамнинг жонини Ҳиндистонда ол” деганди... Уни кўриб, бу одамнинг юз қаноти бўлса ҳам, бу оқшом Ҳиндистонда бўла олмайди, бу қандай бўлди деб ҳайратга тушдим... Унга бундай қарашимнинг сабаби шу эди. Ҳақиқий ҳайрат шуки, кеча оқшом мен у одамни Ҳиндистоннинг фалон оролида жонини олдим!
Мавлоно сўрайди:
- Кимдан қочамиз, ўзимизданми? Бу хомхаёл... Кимдан қочиб қутуламиз... Тангриданми? Қандай гуноҳ... Дунё Тангридан ғофил бўлмоқда... Дунё, пул, аёл, кийим-кечак – тижорат эмасдир. Буни билиб ол...

РАСУЛУЛЛОҲ СОЛЛАЛЛОҲУ АЛАЙҲИ ВАСАЛЛАМНИНГ ИБОДАТЛАРИ

(21.01.2010 10:00:00) | (42 марта ўқилди)
БУ БОБДА РАСУЛУЛЛОҲ СОЛЛАЛЛОҲУ АЛАЙҲИ ВАСАЛЛАМНИНГ ИБОДАТЛАРИ ҲАҚИДА БАЁН ҚИЛИНАДИ

200. Муғийра ибн Шуъба розияллоҳу анҳу дедилар: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам нафл намозда шу қадар узун қиём қилар эдиларки, муборак икки қадамлари шишиб кетар эди. Савол қилинди: Аллоҳ таоло у зотнинг аввалу охир тамом гуноҳларини мағфират қилган бўлса-ю, бу қадар машаққатни ўзларига ихтиёр қиладилар. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: Мен Парвардигоримнинг шукрлик бандаларидан бўлмайми?

201. Асвад ибн Язид дедилар: Мен Оиша розияллоҳу анҳодан Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг кечқурундаги намозлари ҳақида савол қилдим. Оиша розияллоҳу анҳо дедилар: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам хуфтон намозини ўқиганларидан кейин, кечанинг аввалги ярмида ором олар эдилар. Ундан кейин туриб, таҳажжуд намозига машғул бўлар, кечанинг охирида витр намозини ўқир, ундан кейин жойларига келиб ётар эдилар. Агар кўнгиллари хохласа, ахлиялари билан шаръи суҳбат қилар ҳам эдилар. Кейин бомдод азонини эшитсалар, ирғиб турар эдилар. Агар ғусл лозим бўлган бўлса, ғусл қилар, бўлмаса таҳорат қилиб, намозга чиқиб кетар эдилар.

И з о ҳ. Фан ва тиббда ҳам суҳбат учун ниҳоятда муносиб вақт кечанинг охиридир, чунки бир ухлаб тургандан кейин ҳар икки тарафнинг нашоти янги бўлади. Кечанинг аввалида одам таом еб, оғирлашган бўлади, у ҳолда суҳбат ҳам зарар қилади, агар очлик ҳолда сухбат қилинса ҳам зарар қилади. Булар тиб маслаҳатига боғлиқ масалалардир.
Шариатда ўз жуфти-ҳалоли билан суҳбат ҳар вақтда жоиздир, чунки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан кечанинг аввалида ва кундузнинг турли вақтларида суҳбат қилганликлари собит бўлган. Баъзи ривоятларда дейилганки, айни намоз вақтида суҳбат қилинган бўлса, вужудга келган фарзанд ота-онасига нофармон бўларкан.

1 2 3 ... 54 55 56
»
_TOGGLE Фойдаланувчилар

Хуш келибсиз Аноним

Исм
Парол


Аъзолар:
Охирги аъзо: Kazbek
Жами аъзолар: 727

Ҳозир сайтда 1 киши онлайн

_TOGGLE Кўп ўқилганлар

_TOGGLE RSS

_TOGGLE Сайтда излаш